NatalieKroef, 12 augustus 2011
Oeganda , Iganga 28°

3e en laatste verhaal

Dag lieve mensen.!

Hoe gaat het met iedereen daar in Nederland.?
Bedankt voor alle lieve berichtjes, ik ben er erg blij mee!
Dit wordt het laatste verhaal dat ik typ voor jullie want ik ga al weer bijna naar huis.
Met mij gaat nog steeds alles goed.
Het weer is goed maar ook hier regent het af en toe even heel erg hard!
Ook al ben ik niet zo lang weg van thuis.. begin ik het nu toch wel een beetje te missen haha.
Dit komt vooral door een aantal dingen die ik hier meemaak..

Ik ben nu in Iganga in het St Philomena babies home.
Dit is een opvang voor kinderen van 0 tot 5 jaar, die thuis niet terecht kunnen.
Het zijn dus kinderen waarvan de ouders zijn overleden of de kinderen niet willen. Ook zijn het kinderen van een gehandicapte of psychiatrische moeder. Of dat de moeder nog maar 16 jaar was en te jong om ervoor te zorgen en het thuis niet kon vertellen.
Als het kan, gaan de kinderen na een aantal jaren terug naar de moeder of andere familie. Kan dit niet dan wordt er gekeken naar een ander tehuis, familie of een boarding school.
Het zijn allemaal prachtige, ondeugende, vrolijke, schatten van kinderen!
Er is bijv. Een jongetje hier die is gevonden door iemand op straat toen hij 1 jaar en 10 maanden oud was. Die persoon had hem een paar dagen in huis genomen, in de hoop dat iemand hem op zou komen halen maar dat was niet zo. Toen hebben ze hem naar het politie buro gebracht. Maar op het politie buro kunnen ze zo’n kindje ook niet houden en toen is hij naar het babies home gebracht. Hij is nu al voor 5 maanden hier in het babies home en er is nog niemand voor hem geweest...
ook was z’n haar kleur lichter en het schijnt dat als een kind dat heeft dat hij dan ondervoed is.
Wel is het een duidelijk andere cultuur hier hoe er met kinderen wordt omgegaan.
Ze krijgen ze hier bijv letterlijk een draai om hun oren.
Zindelijkheid hier is gewoon je broekje omlaag doen en overal tegen aan piessen en als je in je broek piest heb je peg. Dan loop je nog de halve dag in die zelfde broek rond.
En zo waren er een aantal andere dingen als wat je in Nederland tegen komt.
Dit was dan ook erg vervelend om mee te maken en het is niet iets net als geen stroom of geen water hebben waar je aan kunt wennen..
Maar er zijn gelukkig ook veel leuke dingen hier!
Ze laten je, je gang gaan. Je bent niet gebonden aan een bepaald programma, je kan gewoon lekker met de kinderen spelen.
Ze verzorgers van de kinderen en de zusters waren erg vriendelijk en gezelig.
Hoe de kinderen hier eten is echt heeerlijk.. lekker met de handen en zo’n handje past ook helemaal in hun mond haha.
Af en toe kunnen ze tv kijken en krijgen ze een lolly of iets anders aan snoep en fruit etc.
En dan wordt er gezongen door de verzorgers.
We hebben ook bij de echte kleine babytjes geholpen aaah,.. ik was helemaal in de wolken van die kleine wondertjes!
1 babytje was ongeveer 2 en halve maand oud, erg jong! Maar met nu al een heel groot verhaal levensverhaal over zich heen..





Er waren hier ook een aantal dagen nog 2 erg gezellige Zwitserse dames.
We hadden wat koekjes voor de dames gekocht die voor de kinderen zorgen en koekjes en sap voor de kinderen.
Ook hebben we met hun een nursery school (kleuterschool) in Iganga bezocht.
Helaas was de eerste indruk erg vervelend..
We kwamen daar aan en de kinderen waren erg vrolijk en blij dus liepen we het school terrein op.
Ineens hoorde we gekke geluiden dus draaide we ons om en wat we toen zagen was verschrikkelijk.
Er werd door een zuster naar een jongetje gewezen en gezegt “ you’re a Satans child, the fire will burn you “ en dat werd een aantal keren herhaald. Ook stonden alle andere kinderen erom heen en riepen en wezen ook naar het jongetje. Ik was helemaal van m’n padje af toen ik dat zag en hoorde..
De uitdrukking van het gezicht van het jongetje is om kippenvel van te krijgen.
Ik weet niet of dat ook een cultuur ding van hier is.? Maar ik vondt het een vervelende ervaring om mee te maken...
We hebben er toch nog het beste van proberen te maken en hebben wat liedjes gezongen met de kinderen en wat met voetballen gespeeld.

Diede en ik eten hier elke dag met zusters mee. En dat is 2x per dag warm eten..
Het eten is ook erg anders als thuis maar wel lekker.
Hier is het vaak rijst, zoete aardappel/ gewone aardappel, pocho of matoke.. en dan met kool, spinazi of bonen.. en dan nog met pinda saus en dan de ene dag vlees , vis of ei..
Ook lag er een levende kip in de keuken waar wij al 10 voorbij waren gelopen haha en toen ineens zagen we hem liggen. Hij had een zakje om z’n middel zodat ie de keuken niet vies zou maken en dan werd ie de dag erna geslacht..

Diede en ik zijn tussendoor nog een dagje terug gegaan naar Jinja om voor de laatste keer even te winkelen want we hadden nog niet genoeg gekocht
De taxi rit was weer geweldig, we zaten weer in een busje met 20 man die eigenlijk bedoelt is voor 12/14 man. En ineens voelde we handen aan onze voeten.. er zat een man aan, die moest onder onze voeten nog een aantal dozen met spullen zetten haha.

Ook zijn we nog een dagje naar het Mabira forrest gegaan om toch nog even wat anders te zien dan de kinderen en het speel terrein hier. Het was erg fijn, we hebben ongeveer 2 uur gewandelt. Wat een rust.. heeeeerlijk!! Alleen van de 300 verschillende vogelsoorten heb ik er maar 2 gezien hahah..

We hebben we nog met Fam. De Kleijne en Willem in Kampala het Mulago school for the Deaf children bezocht. Dit was erg leuk, er werd voor ons in gebaren taal gezongen en gedanst. Ook kregen we allemaal een kenmerkende gebaren naam. Ik was kleine neus en dan werd er naar m’n neus gewezen. Zo had iedereen een eigen gebaren naam.
Tijdens de terug weg naar Bukaya hadden we auto peg.. na ik geloof wel ongeveer 3 uur was de auto gemaakt. Maar het duurde te lang waardoor Diede en ik niet voor het donker terug konden naar Iganga omdat we dan nog 1 en half uur zouden moeten reizen met een taxi. Toen zijn we mee gegaan naar het huis van Paul en Willem om daar nog een nachtje te blijven slapen en zijn we de dag erna nog even samen Jinja in gegaan en toen terug naar Iganga.





Verder hebben Diede en ik ons met de kinderen bezig gehouden en dat was leuk..
2 keer hebben we een wandeling gemaakt hier waaaauw, mooie omgeving en natuur. En wat een rust heeeeerlijk om een keer helemaal geen geluiden om je heen te horen want hier hoor je altijd auto’s brommers, mensen, kinderen, honden, kippen etc haha.. en we hebben de 4 oudste jongens van het babies home ook een keer mee genomen, dat vonden ze erg leuk.

Aankomende zaterdag de 13e gaan we op safari met Paul en Willem en Fam. De kleijne.
Oooeehh ik heb er heel veel zin in!
We gaan van Jinja naar Fort Portal.
De dag erna van Fort Portal naar Bigodi Wetland en s’ middags van Bigodi Wetland terug naar Fort Portal.
Dan maandag van Fort Portal naar Ruboni en de dag daarna van Ruboni naar het Queen Elisabeth park. Woensdag van Kabatare naar Kasenuye en van Katingura naar Lake Mburo.
En donderdag is de dag van vertek naar Nederland maar dan gaan we s’ morgens nog van Lake Mburo naar Equator Entebbe en daarna op naar het vliegveld ook in Entebbe.
En dan vertrekt ons vleigtuig rond 17.00 uur geloof ik.. en dan landen we de dag erna s’ morgens om 08.00 uur in Brussel.

Veel liefs en een dikke kus!

Over 4 dagen is Natalie jarig! Verras Natalie met een belletje via Hallobuitenland.nl